Interactief Theater
- Zet aan tot discussie / dialoog
- Uitwisseling van ideeën en zienswijzen
- Verkennen en verdiepen van een thema
- Houd een herkenbare spiegel voor
- Stimuleert een actieve houding
- Ondersteund veranderingsprocessen
- In teamverband (collectief) gezamenlijk probleem oplossen
- Maakt effect van oplossingen zichtbaar
- Spreekt mensen aan op hun verantwoordelijkheid
- Oplossingsgericht
Signaleren
De deelnemer, het publiek, wordt in de rol van ‘observator’ gezet.
Acteurs (of acteur en deelnemer) spelen een voor ieder herkenbare, ongewenste, praktijksituatie.
Het publiek wordt uitgenodigd om een duidelijk mening te vormen op basis van wat zij te zien krijgen en vooral te letten op wat zij precies waarnemen waardoor ze tot die mening komen. Verder wordt gevraagd om te bedenken wat de situatie nodig zou hebben om een ‘gewenste’ situatie te creëren.
De waarnemingen, meningen en suggesties voor verbetering worden plenair of in kleine groepjes uitgewisseld. Overeenkomsten en verschillen worden geïnventariseerd.
Variant: Het publiek de rol van Jury innemen. Een jury die een oordeel zal geven op basis van een aantal te stellen criteria (inhoud, communicatievorm, bejegening, etc.) De Jury geeft (al dan niet na beraad) een onderbouwd oordeel met feedback en advies ter verbetering
Regisseren
De deelnemers, het publiek, heeft de rol van regisseur
Tijdens het regiemodel spelen acteurs een voor iedereen herkenbare, ongewenste, praktijksituatie. Het publiek krijgt de mogelijkheid om, als de scene een tweede maal wordt gespeeld, door middel van regieaanwijzingen deze naar een gewenste situatie te regisseren.
Nadat de situatie een eerste maal is gespeeld wordt deze een tweede maal exact zo gespeeld. Iedere deelnemer kan het spel stop zetten op het moment dat er iets gebeurd wat anders zou moeten. Dit gebeurt door simpel ‘stop’ te roepen en vervolgens aanwijzingen te geven aan de ‘probleemdrager’ in de scene. De acteurs spelen de aanwijzing uit zodat de reactie van de tegenspeler, het effect, zichtbaar wordt. Wanneer dit effect niet acceptabel is wordt weer ‘stop’ geroepen en nieuwe aanwijzingen volgen.
Hiermee wort doorgagaan tot er een scene staat waarmee iedereen tevreden is.
Al doende ontstaat er een ‘visuele discussie’ waarbij het effect van diverse oplossingen direct zichtbaar wordt.
Acteren
De deelnemer, het publiek, krijgt de rol van acteur.
Acteurs spelen een voor iedereen herkenbare, ongewenste praktijksituatie. De scene is zodanig dat het publiek zich herkend in de rol van de ‘probleemdrager’.
De scene wordt twee maal gespeeld. Tijdens de tweede maal krijgt het publiek de gelegenheid om de rol van de ‘probleemdrager’ te vervangen.
Op het moment dat er in de scene een moment voorbij komt die ongewenst is heeft een ieder de vrijheid om ‘stop’ te roepen en door de rol van de probleemdrager over te nemen te laten zien wat er anders zou moeten. Het effect van dit ’voorstel’ wordt zichtbaar door het tegenspel van de andere acteur(s). Wanneer dit niet het gewenste effect blijkt wordt er weer ‘stop’ geroepen en een ‘ondersteunend’ of ander voorstel uitgespeeld.
Dit gaat door tot er een scene is gecreëerd die voor iedereen wenselijk is.
Al doende ontstaat er een visuele discussie waarbij het effect van diverse oplossingen zichtbaar worden en de gedragsverandering die dit bewerkstelligt aan den lijve wordt ervaren.
Zolang de scene niet gestopt wordt gaan wij er van uit dat iedereen akkoord is met de gespeelde situatie. Op deze wijze wordt get ]publiek verantwoordelijk gemaakt voor wat er in de gespeelde situatie gebeurd